تا آسمان راهی نیستپرواز را باور کن...

در میان این بازی غلط انداز زمانهگوشی را روشن میکنیمو هندزفری مان را میکنیم در گوشو معمولا ملودی غمگینی که پلی میشود.....و انقدر پست غمگین میگذاریم که پیجمان بشود قبرستان.... و کلی هم لایک میخوریمذوق میکنیم از این که غم هایمان را آدم هایی پسندیدند که ته دلشان تنهاینداحمقانه است جوانیمان.....به آدمیزاد با رفبقمان دردل نمیکنیم که کمی سبک شیمحالا شاخ بازی های یه عده گاو هم به کنار........نمیدانم انتهایش کجاستاما راه خوبی را برای ابراز وجود انتخاب نکرده ایم..... پ ن: این پست طولانی تر از این حرفاس....مقالشو تو نشریه چاپ میکنم....مرسی رفقا تا آسمان راهی نیستپرواز را باور کن... ...